| l2id's profile::: $eN$!t!Ve :::PhotosBlogLists | Help |
|
December 29 หยุดยาวแล้ว ^^วันนี้สอบเปนวันสุดท้าย2วิชา เลข กับ ฟิสิกส์ เหงข้อสอบปุ๊บแทบร้องไมมันยากงี้ว้า
แต่ก้ช่างมันรีบทำรีบออกแบบสบายจัยก้10โมงก่าๆก้ไปเซนทัลอะ
ก้ไปกินไดชม.ก่าทั้งร้านมีแต่ รร เรา ครองร้านซะงั้น
แล้วก้ไปดูหนังต่อไปดูนาเนียก้จองรอบ3โมงไว้ก้หาไรทำเรื่อยเปื่อยรอเวลาดูหนัง
ก้มีกิจกรรมเด็ดก้คือหน้าห้องน้ำชั้นโรงหนังมีที่วัดพลังหมัดก้หมัดละ10บาทอะ
ก้หมดไปประมาน80บาทต่อไป8หมัดกว่าแรงแค่9147สถิติมัน9273มีไอพัดต่อยเกือบทำลายสถิติของเดกหอวัง
เล่นไอนี่แล้วหนุกมากเปนการระบายที่ดีมากเลย
แล้วก้ไปร้องเกะกันร้องกันชม.ก่ามั่งไอเต่าจ่าย555+
ร้องจนเสียงแหบเสียงแห้งมันมากเยย
แล้ววันนี้ก้ม่ายมีรายแล้วอะ
ปีใหม่ปีนี้ขอให้คนที่มาเม้น มีฟามสุข มากๆมีวรรณะ สุขะ พละ นะค้าบ 555+
-*- December 04 ก้ไม่ได้มีอาราย ย้าก!!!
วันหยุด3วันก้ไม่ได้ไปไหนเลยเส้าT_Tอยุ่บ้านทั้งวันเซงมาก
รุสึกว่าหน้าหนาวปีนี้จะหมดแล้วนะเหงหนาวแค่3วันก้ร้อนเหมือนเดิม -*-
อย่าจัยร้อนตามอากาดซะละ อิอิ ว่าแล้วก้
" LET's Take A walk "
เราเคยล้ม...และเคยเจ็บมาก่อน แต่ทุกครั้งที่ล้ม...หัวเข่าเราก็หนาและทนได้ ล้มครั้งต่อไป...แม้ใจเหนื่อยอ่อน...แต่จะเจ็บน้อยกว่าเดิม หลายคนเลยพูดว่า..เจ็บที่สด..คือเจ็บครั้งแรก... เพราะเป็นครั้งแรก...ที่เรารู้จักความ"เจ็บปวด" เมื่อสัมผัสกับมันแล้ว...ครั้งต่อๆมาก็จะเริ่มชินกับมัน เหมือนเราเดินอยู่ในความมืด...เข้าไปครั้งแรกเราจะสัมผัสกับ"ความกลัว" และเมื่อยืนอยู่สักพัก...สายตาของเราจะพบกับ"ความสว่าง" หากคุณ...ยังเดินอยู่โดยมีใครรองรับ....โอบอุ้มอยู่ตลอดทาง ลองเดินโดยลำพังบ้าง....ในช่วงที่หัวใจยังเบิกบานกับสิ่งรอบข้าง เพราะความตื่นเต้นระหว่างทาง....จะทำให้คุณลืมเจ็บ...ในยามล้ม และกล้าที่จะลุก...แล้วเดินต่อไป แต่หากคุณยังไม่เคยเอาหัวเข่าสัมผัสพื้นดินมาก่อน แล้วต้องมาล้มโดยลำพัง.....ในวันที่หัวใจอ่อนแรง อ่อนล้าเต็มที แค่เพียงครั้งเดียว....คุณก็ เจ็บ...จนเกินกว่าจะก้าวเดินต่อ พื้นดินอาจกลายเป็นเพียงพุ่มหญ้า...ถ้าหัวเข่าเรากล้าแข็ง แต่มือที่คอยรับเราอยู่ตลอดเวลา....อาจกลายเป็นก้อนหิน ที่จะทำให้หัวเข่าเราเจ็บ...และปวดได้นาน...แม้แผลจะหายนานแล้ว |
|
|